środa, 15 października 2014

15 października- Dzień dziecka utraconego



„Mamo nie płacz bardzo Cię proszę

Przecież trzeba, abym stąd odszedł
Pójdę, aby się już spotkać z Panem
W Twojej pamięci Mamo pozostanę
Nie płacz Kochana, że stąd odchodzę
Będę na Ciebie czekał tam z Bogiem
Będę się modlił wspólnie z Aniołami
Abyśmy się razem tu kiedyś spotkali
Odchodzę radosny i nic mnie nie boli
Sam Jezus przy śmierci mojej tu stoi
Mnie więcej niczego tutaj nie trzeba
Mamusiu ja ufam że pójdę do nieba.”



"Nie płacz kochana Mamo 

Ja patrzę na Ciebie co rano.

Jak tylko oczka otworzę 
I skrzydła anielskie rozłożę 
To zaraz lecę do Ciebie 
Pomimo, że jestem tu- w Niebie 
Lecę, by Ciebie utulić, 
Do serca mego przytulić 
Głaskać Twe włosy rozwiane 
I skleić serce złamane. 
I znajdziesz mnie w listku na drzewie 
I wiatru ciepłym powiewie 
I w jasnym słońca promieniu 
I w ptaku co siadł na ramieniu. 
W tatrach i szumie morza 
W tęczy łuku, barwnym jak zorza 
W tatusia czułym uścisku 
Bo jestem tak bardzo blisko... 
I śpiewam Ci liści szelestem 
I kocham - przy Tobie jestem 
W zachodzie i wschodzie słońca 
Ja będę z Tobą do końca..."

8 komentarzy:

  1. Piękne słowa i bardzo wzruszające...
    Ściskam :*

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpowiedzi
    1. Ja też. Myślę, że wokół każdego z Nas (Niestety) są rodziny małych aniołków. W tym dniu należy im się pamięć. W tym dniu i nie tylko.
      Uwielbiam obydwa wiersze.

      Usuń